by 
ภายใต้การบีบบังคับของเย่เฟิง อเรส เทพแห่งสงคราม จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้วิธีที่ไม่พึงประสงค์ และได้บอกพวกเขาถึงวิธีการอื่น แม้จะไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดก็ตาม
อย่างที่สุภาษิตกล่าวไว้ว่า “ผู้ที่ผูกปมก็ต้องเป็นผู้แก้ปมนั้นเอง!”
“ตอนนี้ทางเดียวคือต้องไปที่พื้นที่ประสบภัยพิบัติ ค้นหารูปเคารพของเทพเจ้า และทำลายพลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาเพื่อแก้ไขภัยพิบัติในพื้นที่เหล่านั้น!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยโดยปริยาย
“อย่างไรก็ตาม วิธีนี้มีปัญหาสำคัญอยู่ข้อหนึ่ง”
อเรส เทพแห่งสงคราม จึงกล่าวว่า “ได้เวลาแล้ว!”
“หากไม่มีการจำกัดเวลา อาจสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างราบรื่นแม้ว่าจะใช้เวลาสิบวันหรือครึ่งเดือนก็ตาม”
“แต่พ่อของข้าให้เวลาเจ้าแค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้น ราชวงศ์ต้าเซี่ยกว้างใหญ่ไพศาล เจ้าจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จภายในเวลาอันสั้นได้อย่างไรกัน?!”
แต่ถึงแม้เราจะทำไม่สำเร็จ เราก็ต้องพยายาม เราจะนั่งเฉยๆ รอความตายไม่ได้!
“เอาล่ะ เตรียมตัวกันทันที!” หยวนเฟิงกู่ ผู้นำสำนักฉวนเจิ้น เริ่มเตรียมการและจัดเตรียมสิ่งต่างๆ ในทันที
ในบรรดาสำนักเต๋าต่างๆ สิ่งที่พวกเขาขาดแคลนคือจำนวนผู้คนจำนวนมาก สำนักฉวนเจิ้นและสำนักเจิ้งอี้ พร้อมด้วยสมาชิกเต๋าอีกหลายหมื่นคน สามารถเลี้ยงดูคนทั้งประเทศได้
“ความพยายามของข้าในการอัญเชิญเทพเจ้าล้มเหลว เหล่าปรมาจารย์ทั้งห้าและเซียนทั้งเจ็ดไม่ตอบรับคำขอของเรา บางทีนี่อาจเป็นบททดสอบครั้งใหญ่สำหรับเรา!”
ผู้นำนิกายหยวนกล่าวปราศรัยต่อฝูงชนว่า “นับจากนี้เป็นต้นไป ขอให้พวกเราอุทิศตนอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัยพิบัติ เปิดโปงแผนการสมคบคิดของเทพเจ้าตะวันตก และช่วยประชาชนให้พ้นจากความทุกข์ยาก!”
คำพูดของผู้นำลัทธิได้รับการกล่าวซ้ำโดยทุกคนในทันที
เนื่องจากสถานการณ์ดังกล่าวส่งผลกระทบต่อทั้งประเทศ หัวหน้าสำนักหยวนจึงกางแผนที่ของราชวงศ์ต้าเซี่ยออกทันที และเริ่มหารือและวางแผนไปพร้อมๆ กัน
นักบวชลัทธิเต๋าที่มีอำนาจและสามารถจัดการเรื่องต่างๆ ได้ด้วยตนเอง จะได้รับมอบหมายให้ดูแลเขตปกครองหรือรัฐ
เหล่าสาวกที่อ่อนแอและธรรมดาจะรวมตัวกันรับผิดชอบดูแลเขตต่างๆ หากพวกเขาประสบปัญหา พวกเขาจะอยู่กับที่และรอการช่วยเหลือทันที
เย่เฟิงได้รับมอบหมายให้ดูแลปกครองเมืองชิงโจวทั้งหมด และแก้ไขปัญหาที่ประชากรทั้งเมืองอยู่ในอาการโคม่า
“ตกลง!” เย่เฟิงตอบตกลง และโดยไม่รอช้า ก็เรียกม้าคู่ใจ เซี่ยจือ แล้วมุ่งหน้าไปยังชิงโจวทางทิศตะวันออกทันที
ก่อนออกเดินทาง เย่เฟิงไม่ลืมที่จะใช้เจดีย์เทียนลู่เพื่อพาเทพเจ้าแห่งสงครามอาเรสเข้าไปในเจดีย์ด้วย
“ปล่อยฉันไป—อ๊า!!!”
ก่อนที่เขาจะทันได้ดิ้นรน อเรสก็ถูกนำตัวเข้าไปในหอคอยและถูกคุมขังไว้ชั่วคราว
นอกจากนี้ การนำเทพเจ้าตะวันตกองค์นี้ไปด้วยในการเดินทางครั้งนี้อาจเป็นประโยชน์ก็ได้
“แค่ให้ความร่วมมือกับแผนของฉัน แล้วฉันจะปล่อยตัวคุณเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว!”
จากนั้น เย่เฟิงจึงนำหน้าและมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก
อเรส เทพแห่งสงคราม รู้สึกทุกข์ใจอย่างยิ่ง หากเย่เฟิงทำสำเร็จ นั่นหมายถึงความพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงของเหล่าเทพแห่งทิศตะวันตก และเขาจะไม่มีทางกลับมาได้อีกเลย
แต่หากเย่เฟิงล้มเหลวและโลกตะวันออกถูกทำลายในที่สุด ชะตากรรมของอาเรส เทพแห่งสงคราม ในฐานะเชลยของชาวตะวันออกนั้น ย่อมคาดเดาได้และจะไม่ดีอย่างแน่นอน
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร อเรส เทพแห่งสงคราม ก็จะไม่มีตอนจบที่ดี
ดังนั้น อเรส เทพแห่งสงคราม จึงถูกเย่เฟิงบีบบังคับให้ติดตามเขาไปยังชิงโจวเพื่อช่วยเหลือ
ระหว่างทาง เย่เฟิงเห็นว่าทั้งเมืองและแม้แต่ทั้งประเทศแทบจะหยุดชะงักไปหมด ทำให้เขารู้สึกกังวลใจอย่างมาก
ในขณะเดียวกัน เย่เฟิงก็คงคิดว่าชิงโจวเป็นสถานที่แรกที่ซุสออกคำสั่ง
ไม่นานหลังจากเทพแห่งการนอนหลับและความฝันเหล่านั้นหายไป ออร่าอันทรงพลังก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในสถานที่แห่งหนึ่งในเมืองชิงโจว
แม้จะแทบมองไม่เห็น แต่เย่เฟิงก็ยังสัมผัสได้
ฉันคาดเดาว่าสถานที่นั้นอาจเป็นที่พักผ่อนของเทพเจ้าตะวันตก!
ตามความทรงจำของเขา เย่เฟิงไล่ตามศัตรูไปตลอดทาง และหลังจากเข้าสู่ดินแดนชิงโจวแล้ว เขาก็เดินทางลงใต้ต่อไปอีกระยะหนึ่ง
ในที่สุด เราก็มาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว – จี่หนิง เมืองหลวงแห่งตะวันออก!