by 
แม้ว่าราชาแห่งแดนเหนือจะสูญเสียสัตว์เทพทั้งสองไปชั่วคราว แต่เขาก็ใช้ดาบวิญญาณแทงเข้าที่หน้าอกของเย่เฟิง ด้วยความมุ่งมั่นที่จะปลิดชีพเขา!
“หลังจากที่ข้าฆ่าเจ้าแล้ว ข้าจะเอาสัตว์เทพทั้งสองตัวกลับคืนมา—ไม่สิ แม้แต่ดวงวิญญาณของนกฟีนิกซ์สีแดงที่อยู่ในตัวเจ้าก็จะเป็นของข้า!!!”
ขณะที่เขาพูด ดาบในมือของราชาแห่งแดนเหนือก็แทงลึกเข้าไปในอกของเย่เฟิงมากยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงยังคงนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น ดูเหมือนเขาจะยอมรับชะตากรรมของตนเองแล้ว
โลกภายนอกเกิดความวุ่นวายขึ้นทันที
เดิมทีทุกคนคิดว่าเย่เฟิงได้ดูดซับสัตว์เทพทั้งสองตัวแล้วและตอนนี้เขาไร้เทียมทาน
โดยไม่คาดคิด สถานการณ์กลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากอีกครั้ง
การโจมตีครั้งสุดท้ายของราชาแห่งแดนเหนือตามมาติดๆ แทงทะลุหน้าอกของเย่เฟิง ราวกับดูดเอาวิญญาณของคนเป็นๆ ออกมา!
“ฮ่าฮ่า! ฉันรู้แล้ว! ร่างกายมนุษย์จะกักเก็บสัตว์เทพสามตัวไว้ได้อย่างไร?! มันต้องระเบิดแน่!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น กษัตริย์ซยงหนูก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจโล่งอก “คราวนี้เป็นเจ้าเด็กเหลือขอแซ่เย่ที่หาเรื่องตายจริงๆ! ถึงแม้กษัตริย์ชายแดนเหนือจะไม่เข้ามาแทรกแซง เขาก็คงไม่พ้นความตายแน่!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย เพราะเห็นว่าสมเหตุสมผล
ที่จริงแล้ว พวกนั้นคือสัตว์เทพ! เป็นเรื่องปกติที่สัตว์เทพทั้งสามจะมารวมตัวกันในราชวงศ์ต้าเซี่ย แต่การที่พวกมันมารวมตัวกันในร่างของเย่เฟิงนั้นเป็นเรื่องผิดปกติอย่างยิ่ง!
เห็นได้ชัดว่าเย่เฟิงประเมินตัวเองสูงเกินไป ด้วยการบังคับกลืนสัตว์เทพทั้งสามเข้าไปในร่างกาย นี่เหมือนกับคนที่ฝืนกินข้าวไปมากกว่าสิบชามจนเกือบตาย หลังจากนั้นเขาก็จะไม่สามารถตอบโต้การโจมตีใดๆ จากใครได้เลย
“ดูเหมือนว่าราชาแห่งแดนเหนือจะช่วยเขาให้รอดพ้นจากความตายได้อย่างรวดเร็ว ด้วยการฟันดาบเพียงครั้งเดียว!”
เหล่าแม่ทัพและทหารซยงหนูต่างรู้สึกขบขันและหงุดหงิดไปพร้อมๆ กัน
ถึงกระนั้น กษัตริย์ซยงหนู เจ้าหญิงซยงหนู และบุคคลสำคัญอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมเย่เฟิงอย่างมาก
ท้ายที่สุดแล้ว เขาน่าจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถกลืนกินสัตว์เทพทั้งสามตัวได้ด้วยร่างกายมนุษย์
พฤติกรรมนี้ แม้จะดูเหมือนเป็นการฆ่าตัวตาย แต่ก็น่าตกใจอย่างแท้จริง ราวกับว่าการตายที่นี่เป็นเรื่องที่รับไม่ได้
“เลขที่!!!”
ในขณะเดียวกัน อารมณ์ของเหล่าทหารแห่งต้าเซี่ยก็เหมือนกับรถไฟเหาะตีลังกา ที่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้วก็ร่วงลงสู่จุดต่ำสุด!
“เย่จ้านเซิน…จะตายจริงๆเหรอ!?”
“โอ้ ไม่นะ—ฉันถูกแทง! ดูเหมือนฉันจะตกอยู่ในอันตราย!”
“อนิจจา ใครจะไปคิดว่าแผนการอันไร้ที่ติของเทพสงครามเย่ จะต้องลงเอยด้วยการกลืนกินสัตว์เทพสองตัวอย่างโหดร้าย!?”
“ถ้าหากเขาไม่ถูกซุ่มโจมตี บางทีถ้าหากเทพสงครามเย่มีเวลาไตร่ตรองเรื่องนี้สักหน่อย เขาอาจจะรอดไปได้ แต่ตอนนี้เมื่อเขาถูกฟันด้วยดาบแล้ว สถานการณ์ก็พลิกผัน อนิจจา!!!”
เหล่าทหารต่างอุทานด้วยความเสียใจ หากพวกเขาทั้งหมดรวมตัวกันปกป้องเทพสงครามเย่ กษัตริย์แห่งดินแดนทางเหนือคงไม่ประสบความสำเร็จได้ง่ายเช่นนี้
“เร็วเข้า!” ในขณะนั้น ลู่กู่หงกระตือรือร้นที่จะลองอีกครั้งและก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยเย่จ้านเซิน “ตราบใดที่เย่จ้านเซินยังมีลมหายใจอยู่ เราไม่ควรยอมแพ้!”
“ต่อสู้ฝ่าฟันออกไปและช่วยเหลือเทพสงครามเย่!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็หยิบอาวุธขึ้นมาและเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้
อย่างไรก็ตาม กษัตริย์ซยงหนูยังคงขัดขวางพวกเขาอยู่
“ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าผ่านไปรบกวนพระราชาแห่งแดนเหนือ!”
กษัตริย์ซยงหนูโบกแส้ทองคำข่มขู่ฝูงชน
เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าทหารของต้าเซี่ยซึ่งต่างก็เคยเห็นพลังอำนาจของเทพพิฆาตมาแล้ว ต่างก็ลังเลที่จะรุกคืบ
–คำราม!!!
ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังขึ้น
ทันใดนั้น สัตว์ร้ายขนาดยักษ์ก็โผล่ออกมาจากเงามืดและกระโจนเข้าใส่กษัตริย์ซยงหนู
เมื่อมองดูใกล้ๆ ทุกคนก็จำได้ว่ามันคือสัตว์พาหนะของเย่เฟิง สัตว์อสูรเซี่ยจือ!