by 
พูดเร็วทำเร็ว!
ตามคำสั่งของกษัตริย์แห่งทิศเหนือ กองทัพผีดิบได้บุกโจมตีลงใต้ราวกับคลื่นยักษ์
เย่เฟิงถือดาบอยู่ในมือ ยืนอยู่ตรงนั้นราวกับอนุสาวรีย์อมตะที่สง่างามและภาคภูมิใจ!
ดูเหมือนว่ากองทัพผีดิบกำลังจะบุกโจมตีเย่เฟิงจนพ่ายแพ้
ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ แม้จะบรรยายด้วยคำพูดนับร้อยคำ ก็เป็นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
ในขณะนั้นเอง เย่เฟิงก็แกว่งดาบหักกุ้ยอี้เบาๆ ซึ่งได้หลอมรวมเข้ากับดาบวิญญาณแล้ว
ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวอันทรงพลัง มันได้กวาดใบไม้ที่ร่วงหล่นออกไป โดยโจมตีในแนวนอน
ในชั่วพริบตา ราวกับว่าความตายได้ใช้เคียวของตนฟาดฟัน กองทัพผีดิบเบื้องหน้าพวกเขาก็ถูกเก็บเกี่ยวราวกับรวงข้าว ร่วงหล่นลงพื้นเป็นฝูงๆ
บางทีอาจเป็นเพราะอิทธิพลของดาบแห่งวิญญาณ เหล่าผีดิบหลังจากล้มลงกับพื้นแล้ว ไม่สามารถสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่หรือลุกขึ้นยืนได้เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นกองกระดูกสีขาวที่หายไปในสายลม
เย่เฟิงฟาดฟันดาบเจ็ดหรือแปดครั้งอย่างรวดเร็ว ทำให้กองทัพผีดิบที่หนาแน่นส่วนใหญ่หายไปในพริบตา!
แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากพลังของดาบวิญญาณเล่มนั้นด้วย
เดิมที กลุ่มผีดิบที่อยู่ตรงหน้าเราถูกสร้างขึ้นโดยดาบแห่งวิญญาณ ซึ่งมอบชีวิตอมตะให้แก่พวกเขา
บัดนี้ เย่เฟิงได้ชักดาบกุ้ยอี้หักออกมาอีกครั้ง ซึ่งผสานพลังแห่งวิญญาณเข้าไปด้วย ฟื้นคืนชีพให้แก่พวกเขา และนำร่างไร้ชีวิตของพวกเขากลับคืนสู่ผืนดิน
“อืม!”
เย่เฟิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ดาบกุ้ยอี้ที่หลอมรวมกันนั้นมีประสิทธิภาพอย่างยิ่งในการต่อสู้กับกลุ่มซอมบี้เหล่านี้
ด้วยวิธีนี้ เขาจึงสามารถพิชิตชายแดนทางเหนือได้ทั้งหมดด้วยดาบเพียงเล่มเดียว
ว้าว!
ผู้ชมทั้งห้องต่างตะลึงกับฉากอันน่าทึ่งนี้!
ก่อนหน้านี้ คงไม่มีใครคาดคิดว่ากองทัพผีดิบที่น่าสะพรึงกลัวและใหญ่โตเช่นนี้ จะกลายเป็นเหมือนวัชพืชต่อหน้าเย่เฟิง เก็บเกี่ยวได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย!
นี่คือพลังอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพสงครามมหาเซี่ยหรือ?!
“อสูรกาย… เทพแห่งการสังหาร… เทพสงครามเย่แห่งต้าเซี่ยผู้นี้ ไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน!”
เหล่าแม่ทัพและทหารของเผ่าซยงหนูต่างตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างที่สุด
“โชคดีที่… เทพสงครามเย่ห์อยู่ข้างเรา… ไม่อย่างนั้นเราคงไม่รู้จะทำอย่างไรถ้าต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังเช่นนี้!”
แม้แต่ทหารของอาณาจักรต้าเซี่ยก็ยังตกใจและดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“ฟ่อ… ฟ่อ!”
กองทัพผีดิบที่ไร้สติสัมปชัญญะและสติปัญญา ได้เห็นพวกพ้องของตนล้มตายไปทีละตัวและหายไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่กล้ารุกคืบต่อไปและหยุดการรุกคืบโดยไม่ได้รับคำสั่งจากกษัตริย์แห่งแดนเหนือ
เป็นไปได้ไหมว่าแม้แต่ศพเหล่านี้ก็ยังรู้สึกกลัว?
“เป็นอย่างไรบ้าง!?”
กษัตริย์ซยงหนูทรุดลงกับพื้นด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด
กองทัพซอมบี้จำนวนนับหมื่นตัวนั้นราวกับวัชพืชที่ถูกเก็บเกี่ยวอยู่ตรงหน้าเย่เฟิง
เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามเช่นนี้ จะมีความหวังที่จะได้รับชัยชนะได้อย่างไร?
ขุนนางแห่งแดนเหนือยิ่งสิ้นหวังกว่านั้น
หลังจากความเงียบสงบยาวนานนับพันปีในแดนเหนือ และการสะสมของเหล่าผีดิบนับร้อยล้าน พวกเขาคิดว่าการปรากฏตัวครั้งแรกของพวกเขาจะตัดสินชะตากรรมของโลกในศึกเดียวอย่างแน่นอน!
โดยไม่คาดคิด ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มต้นได้อย่างประสบความสำเร็จ พวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากับเย่เฟิง ศัตรูตัวฉกาจของพวกเขา
เขาปิดกั้นพวกเขาไว้ที่ชายแดนระหว่างอาณาจักรเซี่ยและอาณาจักรซยงหนู ทำให้พวกเขาไม่สามารถรุกคืบลงใต้ได้แม้แต่ครึ่งก้าว
“ฉันไม่อยากเชื่อเลย!”
“ข้ามีกองทัพนับร้อยล้านนาย มากพอที่จะกวาดล้างไปทั่วโลก แต่ข้าก็ไม่สามารถเอาชนะคนธรรมดาอย่างเจ้าได้!”
ราชาแห่งแดนเหนือคำรามอย่างบ้าคลั่ง ออกคำสั่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “พวกเจ้าทุกคนยืนอยู่ตรงนั้นทำไมกัน?!”
“บุก! บุกต่อไปเรื่อยๆ!!! เอาชนะพวกมันให้ได้! ทำให้พวกมันอ่อนล้าลง!!!”
“ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะฆ่าซอมบี้หลายพันล้านตัวของข้าได้ด้วยดาบเพียงเล่มเดียว! ข้าจะทำให้เจ้าอ่อนแรงจนตาย!!!”