by 
ก่อนที่เขาจะพูดจบ…
เย่เฟิงยังโจมตีด้วยฝ่ามืออีกด้วย
ราวกับมีลมแรงและฝนพัดกระหน่ำ ฟ้าแลบวาบ ฟ้าร้องคำราม ลมและฝนโหมกระหน่ำ และพลังอันยิ่งใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่เทพเจ้าแห่งเมฆา
ทันใดนั้น หยุนจงจุนก็เงยหน้าขึ้นมองมันเพียงแวบเดียว เขารู้สึกราวกับว่าท้องฟ้าทั้งหมดเบื้องบนกำลังจะพังทลาย!
คนอื่นๆ ก็ตกตะลึงเช่นกัน เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์วันสิ้นโลกเช่นนี้ ยากที่จะจินตนาการว่านั่นเป็นฝีมือของมนุษย์ธรรมดา!
“โอ้!?”
เมื่อเห็นเช่นนี้ หยุนจงจุนก็ไม่กล้าประมาท เขาปลุกเร้าจิตใจให้ตื่นตัว ร่างกายปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ ก่อตัวเป็นเกราะป้องกันที่ไม่อาจทะลุผ่านได้ ไม่ว่าลมและฝนจะโหมกระหน่ำเพียงใด เขาก็ยังคงไม่สะทกสะท้านและไม่สะทกสะท้าน…
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่หยุนจงจุนจะตอบโต้ได้ เขาก็รู้สึกได้ว่าเมฆรอบตัวเขาค่อยๆ หายไป!
หากจะพูดให้ชัดเจน มันถูกกระจายหรือดูดซับโดยลมที่ไม่สามารถคาดเดาได้และพลังเมฆที่ปล่อยออกมาโดย Ye Feng
เช่นเดียวกับลมและฝน พลังของเมฆและหมอกที่ Yun Zhongjun ควบคุมได้นั้นก็ถูกทำลายได้อย่างง่ายดายภายใต้สภาพแวดล้อมพิเศษนี้!
“นี่มัน…เป็นไปได้ยังไงเนี่ย!?”
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หยุนจงจุนก็ตื่นตระหนกอย่างมาก!
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาที่ได้พบกับวิธีที่เหลือเชื่อเช่นนี้ ซึ่งเขาสามารถโต้ตอบการเคลื่อนไหวใดๆ ที่เขาสามารถทำได้โดยง่ายดาย!
“เจ้าก็แค่มนุษย์ธรรมดาๆ! เจ้ามีพลังเหนือธรรมชาติเช่นนี้ได้อย่างไร!?”
หลังจากได้สติกลับมาแล้ว หยุนจงจุนก็สรุปว่าบางทีมันอาจเป็นเพียงอุบัติเหตุหรือความบังเอิญก็ได้
ฉันจะโดนมนุษย์ธรรมดาๆ ระงับอารมณ์จนหมดสิ้นไปได้อย่างไรกัน!
–บูม!!!
“เอาอันนี้อีกที!!!”
ทันใดนั้น หยุนจงจุนก็ไม่อยากชักช้าอีกต่อไป เขาใช้ทักษะทั้งหมดของเขาเตรียมส่งมนุษย์ผู้นี้ออกเดินทางด้วยการโจมตีที่รุนแรงที่สุด
“มนุษย์—เจ้าควรจะรู้สึกเป็นเกียรติ!”
“การตายแบบนี้ชีวิตของคุณมีค่ามาก!”
ท้ายที่สุดแล้ว มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถบังคับให้ Yun Zhongjun ใช้ความแข็งแกร่งของเขาอย่างเต็มที่
ยิ่งกว่านั้น นี่เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง!
ในทันใดนั้น ราวกับว่าโลกได้เปลี่ยนสี และม้าทุกตัวก็เงียบลง!
ในขณะนี้พื้นทะเลสาบทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยหมอก
ผู้คนยืนเผชิญหน้ากันแต่ไม่สามารถมองเห็นกันชัดเจน
ในฐานะอดีตเทพเจ้าแห่งเมฆ เขาจึงรู้สึกเหมือนอยู่บ้านในสภาพแวดล้อมพิเศษนี้อย่างสมบูรณ์แบบ!
ตายซะเถอะ มนุษย์ทั้งหลาย!
การโจมตีของหยุนจงจุนมาจากทุกทิศทาง!
มือขนาดยักษ์ในก้อนเมฆ ดูเหมือนผลลัพธ์อันน่าสะพรึงกลัวของการแยกออกจากกันไม่รู้จบ โจมตีเย่เฟิงจากทุกทิศทาง
แต่ละหมัดและการโจมตีด้วยฝ่ามือล้วนมีพลังทำลายล้างแผ่นดิน การปิดล้อมนี้แทบจะทำให้ Ye Feng กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้!
“ทรงพลังมาก…น่ากลัวมาก…”
ในขณะนี้ ไป๋เจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เหมือนกับลูกแกะที่หลงทาง เต็มไปด้วยความกลัวและความไม่สบายใจอย่างแท้จริง
แม้ว่าการโจมตีอันทรงพลังนั้นจะไม่ได้มุ่งตรงมาที่เขา แต่เขายังคงรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่มีใครเทียบได้ เหมือนก้อนหินที่กดทับหัวใจของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
“นายท่าน…ระวัง!!!”
หญิงยักษ์และอสูรตนอื่นๆ ก็ตกตะลึงเช่นกันเมื่อเห็นภาพนี้
พวกเขาต้องการช่วย Ye Feng แต่ด้วยทัศนวิสัยที่ต่ำมาก พวกเขาจึงไม่สามารถตรวจจับได้ว่า Ye Feng อยู่ที่ไหนด้วยซ้ำ
“หรือว่า…เราจะแพ้อีกแล้ว!?”
เมื่อเห็นเช่นนี้ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์นกสีแดงชาดก็อดถอนหายใจไม่ได้ และรอโอกาสที่จะโจมตีลอร์ดหยุนจงแบบแอบๆ
ในขณะนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับฝ่ามือยักษ์ที่โจมตีจากทุกทิศทางในก้อนเมฆ เย่เฟิงก็ยังคงสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์
ผู้สร้างที่มีพลังในการควบคุมโลกธรรมชาติทั้งหมดจะจริงจังกับพลังเพียงก้อนเมฆได้อย่างไร?
“ลมกำลังมา!”
เย่เฟิงโบกมืออย่างอ่อนโยน
จู่ๆ ก็มีลมกระโชกแรงพัดรอบตัวฉัน ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดที่พัดทรายและหินกระเด็นไป
จากนั้น เย่เฟิงก็โบกมือเบาๆ เพื่อผลักลมที่ก่อตัวออกไปอีกครั้ง
ในชั่วพริบตา ดูเหมือนว่าท้องฟ้าจะแจ่มใสขึ้นหลังจากเมฆแยกออกจากกัน
หมอกบางๆ ที่เกิดขึ้นในบริเวณนั้นถูกพัดหายไปจนหมด
และต้นปาล์มประหลาดในเมฆที่ลอยมาจากทุกทิศทุกทางก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย